Zachtjes gaan de paardenvoetjes, zong onze oma altijd al. En nog steeds, elk jaar weer, kijken we begin november stiekem al uit naar dat moment. De boten, de muziek, de herrie op straat. En dan die ene avond dat je toch weer met een schoen bij de deur staat, ook al ben je allang de leeftijd voorbij.
Deze tegel vangt precies dat gevoel. Sint op zijn schimmel, tussen de huizen, sterren aan de hemel. Klein tafereel, groot gevoel.
Hang het tegeltje op tussen de kaarsjes, zet hem tegen de vaas aan op de vensterbank, of geef hem cadeau aan iemand die toch al alles verzamelt van Blond Amsterdam. 13 bij 13 centimeter, keramiek, met een ophangoogje aan de achterkant voor als je hem liever aan de muur wilt. En in januari, als alle sinterklaasspullen weer de kast in gaan, blijft deze net zo goed staan. Sint hoeft van ons niet per se weg te zijn.